me...you
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۲ ساعت 22:40 توسط پسری از جنس خاک
|
بعضی حرفا...
گاهی ..
بعضی حرفها رو نباید زد !!
باید خورد !!
بیچاره این دل چی میکشه در این زد و خورد !!
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۲ ساعت 10:59 توسط پسری از جنس خاک
|
نیومدی؟؟؟ زمستان امسال هم بی تو گذشت!!!
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۹ فروردین ۱۳۹۲ ساعت 20:47 توسط پسری از جنس خاک
|
یک شب..........
یک شب ، یک تولد
آغاز شد ، آواز شد
یک شب ،یک دوست
صدا شد ، دعا شد
یک شب ، یک دل
رها شد ، جدا شد
یک شب ، یک نگاه
درد شد، سرد شد
یک شب ، یک قلم
تدبیر شد ، تقصیر شد
یک شب ، یک خوب
تفسیر شد ، تکفیر شد
................................
یک شب ..
یک دنیا
دنیایم
تاریک شد
کبود شد
خالی شد
اشک شد ،
خالی شد ....
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۹ فروردین ۱۳۹۲ ساعت 20:12 توسط پسری از جنس خاک
|
نامردی!!!!!!!!!!!!!!!!
وقتی باختم ...مسیر را یافتم
+ نوشته شده در جمعه ۱۶ فروردین ۱۳۹۲ ساعت 17:42 توسط پسری از جنس خاک
|
دور باش ولی نزدیک
از نزدیکی های دور میترسم .......
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۱ ساعت 15:54 توسط پسری از جنس خاک
|
| دلم گريه می خواهد... نه بغضِ فرو خورده ... نه هق هقِ آرام... نه اشکِ بی صدا ... گريه ای از ته دل ... دلم فرياد می خواهد... دلم می خواهد با صدای بلند گريه کنم ... زار بزنم... دلم می خواهد هر چه بغض و ناله و درد مانده در دلم از اين روزهای بی ستاره بی دريغ ببارم... شايد که سبک شود دلم ... شايد که بتوانم يک لحظه بی حضور اين بغض سنگين و درد آلود نفس بکشم ... شايد... |
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۱ ساعت 15:53 توسط پسری از جنس خاک
|
هر زخم تازه ای
با نسخه قدیم
درمان نمی شود
انسان در سایه خویش پنهان نمی شود .
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 23:1 توسط پسری از جنس خاک
|
تعبیر این زمین
از خواب آسمان
هر لحظه گونه ای ست
زنده مانی نباید جا را بر زندگانی تنگ کند
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:59 توسط پسری از جنس خاک
|
خورشید آسمان
با ابر کوچکی
تحریف می شود
شب و روز با همدیگر معنی پیدا
می کنند
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:58 توسط پسری از جنس خاک
|
شیپورهای جنگ
از روی بام صلح
فریاد می کشند
همه قفل ها با یک کلید باز نمی شوند
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:58 توسط پسری از جنس خاک
|
کوچه ی خوشبختی
در دل تاریک
کوچه ی بدبختی ست
تمام رودخانه ها با دیدن دریا خاموش می شوند
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:54 توسط پسری از جنس خاک
|
در دفتر سکوت
ترسیم می شود .
آب را با بنزین پاک نمی کنند
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:53 توسط پسری از جنس خاک
|
با ازدواج ما
رنجی که می بریم
تقسیم می شود
انسان بدون تاثیر انسان نیست
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:52 توسط پسری از جنس خاک
|
سهم هر یک از ما
از حقیقت تنها
تکه ی ناچیزی ست
یک عشق پوشالی بهتر از تنهایی است
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:51 توسط پسری از جنس خاک
|
هر گل
گلوله را
تحقیر می کند
سکوت تنها به درد مردن می خورد
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:50 توسط پسری از جنس خاک
|
معبود آدمی
تنهابه دست او
مصلوب می شود
برخی از قفلها شکستنی هستند
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:48 توسط پسری از جنس خاک
|
فواره های خون
بال فرشته را
رنگین نمی کند
آدم چرب زبان نانش همیشه در
روغن است
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:48 توسط پسری از جنس خاک
|
ماهیان دریا
از وجود دریا
بی خبر می باشند
تجربه ی همراه مرگ ارزشی پیدا
نمی کند
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:47 توسط پسری از جنس خاک
|
پرواز یک حباب
از روی سطح آب
آغاز خودکشی ست
مرگ نمی تواند زندگی را تبعید کند .
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:46 توسط پسری از جنس خاک
|
پرواز بادبادک
تنها به یاری
باد مخالف است
در کنار دریا نیز می توان تشنه زیست .
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:46 توسط پسری از جنس خاک
|
زیبای خفته را
یک بوسه ی نسیم
بیدار می کند
قایق بی مقصد به مقصد نمی رسد .
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:43 توسط پسری از جنس خاک
|
تنهایی بشر
با انحطاط عشق
آغاز گشته است
برای عبور از دریا نباید شنا کردن آموخت .
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰ ساعت 22:42 توسط پسری از جنس خاک
|